Venard de Cerisy, winnaar van de Rolex Grand Slam in Calgary dit jaar, zorgde er voor dat zijn fokker Laurent Vincent en zijn dochter Gabrielle aan de leiding gaan in de ranking van Franse fokkers op basis van het gewonnen prijzengeld. Hippomundo wilde daarom graag eens op bezoek bij Laurent Vincent om meer te weten te komen over dit buitengewone paard.
Toen we Laurent Vincent contacteerden om hem te interviewen over Venard, reageerde hij enthousiast: "Oh je gaat echt lachen, want het verhaal van Venard is echt niet alledaags."
Het verhaal is als volgt: Als boerenzoon, zorgde Laurent Vincent voor de koeien op de boerderij van zijn ouders, die tevens een kleine paardenfokkerij hadden waar Laurent ook bij betrokken was. Hoewel zijn broer Emanuel echt professioneel ruiter was, reed Laurent zelf de eigen fokproducten en paarden van eigenaren in de jonge paarden wedstrijden. Toen hij besmet raakte met het fokkerij-virus, wilde hij graag zijn eigen fokkerij opbouwen met merries die hij zelf had gereden en merries die hij kon krijgen van zijn vriend Jules Mesnildrey (fokker van Le Tot de Semilly en Diamant de Semilly).
De weg tot Venard Cerisy werd geboren
"Ik kocht Kaline de Cavilly, de grootmoeder van Venard, toen ze drie jaar oud was. Ik heb haar gereden tot ze op vijfjarige leeftijd een ernstige peesblessure kreeg, waar ze niet meer van kon herstellen. Toen zette ik Kaline in voor de fokkerij. Daarbij heb ik verschillende hengsten gebruikt, waaronder Djalisco du Guet. Zo werd Rosée, de moeder van Venard Cerisy, geboren. Omdat zij als driejarige door een ongeluk een blessure kreeg aan haar spronggewricht, heb ik haar ingezet als draagmoeder. In 2008 had ik nog enkele dekkingen van Open Up Semilly tegoed. Ik was nogal fan van de moeder van deze hengst. Omdat Rosée op dat moment niet drachtig was, besloot ik haar te dekken met Open Up Semmily, wat zeer goed uitpakte."
De eerste jaren waren moeilijk!
"Venard werd geboren in juni-juli. Hij was lelijk en er was helemaal niks bijzonders aan. Zijn moeder was wild en hij ook. Ik heb ze zes maanden met rust gelaten, tot het moment van afspenen. Hij bleek een sterk karakter te hebben en was eigenlijk onhandelbaar. Een jaar later wilden we hem castreren, we moesten hem plat spuiten anders wierp hij zich tegen de muur. Dat is me nog nooit eerder overkomen. Ik heb hem opgevoed totdat hij drie jaar oud was en goed op hem gepast. Ook met beleren was het een monster. Ik wilde hem op de Nash-Veiling aanbieden, maar hij werd afgewezen omdat hij er niet uit zag, zo werd me gezegd. Nou had ik zelf ook wel gezien dat hij niet moeders mooiste was, maar hij sprong wel heel apart. Ik werkte zelf wel verder met hem, maar het ging moeizaam. Hij was erg sterk en was onbestuurbaar als hij iets spannend vond. Ik wist niet zo goed wat ik met hem aan moest. Zelf was ik gestopt met paardrijden omdat ik twee jaar eerder mijn been had gebroken. Een kennis van me heeft Venard toen meegenomen om hem door zijn zoon, een amateurruiter, te laten rijden. Ik heb hem het paard anderhalf jaar toevertrouwd. Op een dag belde deze kennis me op om te vertellen dat het een goed paard was, maar veel te moeilijk voor een amateur. Dus haalde ik het paard weer op, omdat het op deze manier niet ging lukken om hem te verkopen. Toen hij bijna zes jaar was heb ik hem aan 2-3 ruiters uit de regio Normandië aangeboden maar ze lachten me uit en niemand wilde hem hebben. Ik wist dat hij lastig was, maar hij sprong goed en was uiterst voorzichtig. Ik had het idee dat het in de toekomst wel een goed paard kon worden, maar ze wilden er niets van weten. Uiteindelijk vond ik een oplossing, door hem toe te vertrouwen aan een amazone in Toulouse die mij een maand later een bod deed van €5000. Ik accepteerde dat bod omdat ik er inmiddels wel zat van was.
Venard nam tot 7-jaar bijna geen deel aan wedstrijden. Hoe kwam het er dan toch uit?
"Inderdaad, hij heeft heel weinig wedstrijden gelopen en ik geloof dat hij zelfs nooit foutloos heeft gesprongen totdat hij zes jaar oud was. Toen hij zeven jaar was kwam ik Axel van Colen (Franse professionele ruiter) tegen op een wedstrijd en die zei tegen mij: "Ik heb een paard dat jij gefokt hebt. Hij heeft nooit eerder een parcours gesprongen, maar ik start hem meteen bij de 7-jarigen. Hij is niet makkelijk, maar het is een verdomd goed paard! Zijn naam? Venard de Cerisy." Zo vond ik hem weer terug en ik was blij dat hij een ruiter had die net als ik in hem geloofde. Ik ging kijken bij het Franse 7-jarigen kampioenschap in Fontainebleau, waar hij als 13e eindigde. Axel verkocht hem vervolgens aan Steve Guerdat die hem naar het hoogste niveau bracht. Zijn overwinning in de GP van Calgary maakte duidelijk dat ik het goed gezien had met dit paard, maar dat hij zijn tijd nodig had gehad."
MH Blanchet - Uno de Cerisy & Edward Levy
In een interview na de Grand Prix van Calgary zei Steve Guerdat over Venard dat hij een buitengewoon sterk karakter heeft. Bent u het daarmee eens?
"Ik heb altijd gezegd dat dit paard elk parcours kan springen, maar vanzelfsprekend is het allemaal niet. Zelfs Steve Guerdat bekende me dat hij nog steeds elke dag het paard longeert voordat hij erop stapt. En als hij voelt dat hij hem eraf wil gooien, stapt hij af."
Het is toch ergens een onverwacht boegbeeld voor jullie fokkerij, of niet?
"Ja, het geeft me veel voldoening als mensen me komen feliciteren met mijn paard. Met deze heb ik echt geluk gehad, ook dat hij uiteindelijk zo'n goede plek heeft gekregen waar ze de tijd met hem namen. Het had ook heel anders kunnen aflopen. Als ik weer zo'n paard tegenkom ga ik op zoek naar ruiters die met aandacht het paard managen, vooral in de jonge jaren is dat heel belangrijk. Paarden als Venard kun je snel verpesten, waardoor ze hun carrière mislopen."
Heb je nog andere paarden uit deze lijn, zoals bijvoorbeeld Uno de Cerisy?
" Uno de Cerisy bevat bijna hetzelfde bloed als Venards. Het is een kruising van Venards grootmoeder, Kaline de Cavilly, met Open Up Semilly. Ondanks dat het bloed vrijwel hetzelfde is, zijn de paarden totaal verschillend. Uno de Cerisy heeft altijd een goed karakter gehad, makkelijk te rijden en zeer klassiek in de manier van springen. Hij heeft wat gezondheidsproblemen gehad, maar start momenteel regelmatig in CSI5* wedstrijden onder het zadel van Edward Levy. Venard heeft altijd meer talent gehad, maar het karakter was minder makkelijk. Ik heb uiteindelijk geen merrie uit deze lijn gehouden om mee te fokken en ik heb ook afscheid genomen van Kaline en Rosée.
Hoe maak jij de hengstenkeuze?
"Ik moet zeggen, ik ben een echte Selle Francais liefhebber. Ik heb zelf ook nog steeds zuivere Selle Francais-merries en ik probeer dat zo te houden, maar het wordt steeds ingewikkelder. Bij het maken van de hengstenkeuze zorg ik allereerst dat ik de kwaliteiten van de merries behoud, maar over het algemeen probeer ik altijd bloed en voorzichtigheid door te fokken zonder het vermogen te verliezen. Het bloedgehalte in de hedendaagse springpaarden wordt steeds hoger, maar als we het vermogen verwaarlozen kunnen ze straks de grote parcoursen op hoog niveau niet meer aan. De keuze van hengsten is altijd een puzzel, zoals voor elke fokker denk ik. De keuze verandert wel 20 keer totdat ik uiteindelijk de echte keuze maak. Van de hengsten die ik gebruik, vind ik True Chrome en True Cyan mooie hengsten. Op de merrie van Monsieur Berthol (de eigenaar van Ryan des Hayettes), zal ik dit jaar zijn hengst Black Ceira DK Z gebruiken.
Hoeveel fokmerries heeft u momenteel op de boerderij?
"Momenteel heb ik 30 merries staan, waarvan ik 13 zelf bezit. We hebben 100 hectare grond en zijn bezig met de aankoop van nog een 20 hectare, zodat mijn dochter Gabrielle daar kan wonen en we samen de fokkerij kunnen overnemen. Ondanks dat ze nog maar 20-jaar is, is ze al een zeer gepassioneerde fokker. Het traject met Venards was een echte eye-opener voor haar. Ik ben heel trots op haar.
Gabrielle et Laurent Vincent, les naisseurs de Venard
"Venard de Cerisy, het uitzonderlijke paard met zijn ongewone carrière maakte de fokkerij van Cerisy over de hele wereld bekend en wekte Gabrielle's roeping om de door haar vader opgezette fokkerij voort te zetten... misschien een hint van het lot?
