Elke maand interviewt Hippomundo iemand die waarde en betekenis heeft voor de paardensport. Deze maand is het niemand minder dan de Bronzen medaille-winnaar Maikel van der Vleuten. Hoe was zijn ervaring op de Olympische Spelen en hoe doe je dat, een Olympisch paard opleiden? Hippomundo vroeg het hem.
Allereerst natuurlijk, nog van harte gefeliciteerd met de Bronzen medaille in Tokyo. Zou u wat kunnen vertellen over uw ervaring tijdens de Olympische Spelen in Tokyo?
"Ik heb nu drie keer de Olympische Spelen mee mogen maken en het is een hele belevenis op zich. Het is het grootste evenement ter wereld. De Olympische Spelen is het hoogst haalbare voor elke sport, het is daarom ook een droom en een eer om hier aan mee te mogen doen. Wat het zo bijzonder maakt is dat je in het Olympisch dorp verblijft, hier zitten alle sporters over de hele wereld bij elkaar. Normaal zit je altijd bij dezelfde springruiters. Ondanks Covid-19 waren de Spelen super goed georganiseerd. Alles was goed geregeld en verliep heel soepel. Je kon ook wel gewoon contact hebben met de medesporters, maar we moesten wel elke morgen een coronatest doen."
Als u voor de ring staat voor de barrage, hoe bereidt u zich voor? En hoe voelt het om uiteindelijk de Bronzen medaille omgehangen te krijgen?
"Als ik voor de ring sta probeer ik de focus te houden. Ik was heel blij dat mijn vader erbij was. Hij kent mij en mijn paard zo goed. Ik was de laatste starter in de barrage, mijn vader kon de voorgaande barrage-kandidaten bekijken en zo konden we een plan maken van wat nodig was voor een medaille. Er werd alleen zo ontzettend goed en snel gereden, ik moest veel risico nemen. Wanneer ik in de ring ben, probeer ik mijn hoofd koel te houden en mijn plan uit te voeren. Een lullig foutje en je medaillekansen zijn voorbij. Ik zit op zo'n moment zo in de concentratie dat ik niet bezig ben met alles eromheen."
"Ja en als je dan die medaille omgehangen krijgt, dat is ongelooflijk. Ook omdat ik dit nog helemaal niet had verwacht van Beauville Z. Een jaar geleden had ik nog niet eens durven dromen dat ik met dit paard in het Nederlandse team zou komen. Ik wist dat ik een goed paard had, maar dit had ik op korte termijn nog niet verwacht. Het was voor mij de vraag of hij dit allemaal ging volhouden. Normaal gesproken werk je op een wedstrijd toe naar de GP, maar nu moet het vanaf het begin gebeuren en rij je als het ware een aantal GP's achter elkaar. Tevens is het nog afwachten hoe je paard op zo'n reis reageert. Iedere sporter leeft hier vier jaar, in dit geval dus 5 jaar, naartoe. De laatste drie maanden voorafgaand aan de Spelen ben je hier alleen nog maar iedere dag mee bezig. Elke ruiter heeft er zoveel werk aan om daar te komen en als dan alles op zijn plek valt, is dat fantastisch. Niet alleen voor mij, maar voor het hele team."
Maikel with his Bronze medal - © FEI/Christophe Taniére
Wij zagen afgelopen weekend zulke mooie beelden voorbij komen, waar u samen met uw vader mee deed aan de Global Champions tour in Rome. Hoe is het om deze sport samen met uw vader te beoefenen? Wist u altijd al dat u in de paarden wilde?
"Dat is uniek. Zoveel voorbeelden heb je niet van een vader en zoon die samen op het hoogste niveau presteren. Hopelijk kunnen we dit nog een aantal jaar zo doen. Toen ik geboren werd, was hij al professioneel bezig. We hebben er hard aan gewerkt dat ik ook mee kan draaien op het hoogste niveau, maar zonder de juiste paarden is dit onmogelijk. We zijn daarom achter de schermen dagelijks bezig om de jonge paarden te trainen en klaar te maken. Het blijft altijd weer zoeken om talentvolle paarden op stal te krijgen. Wij kopen vaak de paarden als ze nog jong zijn, zo zijn ze nog betaalbaar en als je ze zelf opleidt kun je ze naar eigen hand opleiden. Wanneer het er dan op aan komt op het hoogste niveau ken je elkaar door en door."
Op de vraag of Maikel altijd in de paarden wilde, antwoordde hij: "Ja. Ik heb het altijd al heel mooi gevonden om met paarden en pony's bezig te zijn. Mijn ouders hebben mij nooit hoeven pushen. Ik heb ook altijd gevoetbald en dat ging ook niet slecht, maar op een gegeven moment moet je een keuze maken. En voor mij was die niet moeilijk. Ik heb natuurlijk wel het voordeel dat ik uit een paardenfamilie kom en dat de pony's/paarden, materiaal en een bak ervaring aanwezig waren. Dat heeft mij ook veel geholpen tijdens mijn jeugd."
Maikel and his dad during GCT Rome
Zou u wat kunnen vertellen over de achtergrond van Beauville Z? Hoe is hij bij u terecht gekomen en hoe was hij als jong paard?
"Beauville is op een mooie manier bij ons terecht gekomen, zo'n vijf jaar geleden toen hij zes was. Wij hadden een leerling uit Spanje bij ons op stal en zij zocht een goed paard. We kwamen in contact met Holger Hetzel, die op dat moment een veiling organiseerde. Hij adviseerde haar Beauville te kopen. We zijn naar de veiling gegaan en hebben dit paard gekocht. Hij was helemaal niet populair, omdat men dacht dat het meer een amateurpaard zou zijn. Zij heeft anderhalf jaar met hem getraind en kwam bijna altijd foutloos over de finish. Hij viel ook niet echt op, maar hij deed nooit domme dingen. Op een gegeven moment gaf de amazone aan dat ze hem wel wilde verkopen omdat hij toch teveel kwaliteit had en te voorzichtig was. Toen kwam mijn vader met het idee dat ik hem een paar weken ging proberen. Ik heb hem thuis getraind en een paar keer mee op concours gehad op 1.35m. Hij liep alles foutloos en toen hebben we hem gekocht. Eerlijk gezegd nog niet met het oog als topper, maar het is nog veel meer geworden dan dat."
Welke eigenschappen moet een topsport-paard volgens u hebben?
"Ik vind de instelling een 10 waard. Een paard moet het graag willen doen, hij moet er voor willen vechten om over de hindernis heen te komen. Wanneer ze dit hebben, scheelt dat wel een paar gaatjes. Ik heb dit vooral gemerkt met Beauville, door de juiste instelling en mentaliteit is dit paard heel ver gekomen. Natuurlijk moet voor het allerhoogste niveau het paard wel de mogelijkheden hebben. Zo moet een paard voorzichtig zijn en vermogen hebben, dus makkelijk over hoge hindernissen kunnen springen. Hoe meer vermogen, hoe langer ze het op hoog niveau zullen volhouden. Daarnaast is de klik met de ruiter ook heel belangrijk. Door de jaren heen hebben wij elkaar leren vertrouwen. En dan heb je nog de factoren als de gezondheid van het paard. Als het paard van nature gezond is, een sterk lichaam en beenwerk heeft is de kans groter dat hij de topsport aan kan. Een correcte stand van de benen helpt natuurlijk ook bij deze dingen.
Dus kort samengevat: om een topsport-paard te worden, moet het de juiste klik met de ruiter, een sterk lichaam, instelling, vermogen en voorzichtigheid hebben."
Waar let u op bij het aankopen van nieuwe talenten?
"We kopen ze vaak op 4/5-jarige leeftijd. Waar ik dan op let is of ik mij comfortabel en plezierig voel op een paard. Ik hou van paarden die veel bloed hebben en heet zijn en dus graag naar voren willen. Ik probeer in te schatten of ze intelligent aanvoelen. Ze hoeven geen halve meter te hoog er overheen te springen, maar wel het gevoel geven dat ze goed gefocust zijn en weten wat ze aan het doen zijn. Of ze echt instelling hebben, kom je pas te weten als je er langer mee rijdt, maar als ze als jong paard al veel foutloze rondes lopen zegt dat veel over het karakter en de wedstrijdmentaliteit. Alle paarden waar ik tot nu toe succes mee heb gehad, kwamen als jong paard zo goed als altijd foutloos over de finishlijn."
"Daarnaast fokken we ook nog met 5 merries waar mijn vader of ik mee hebben gereden en soms kopen we daar nog een paar veulens bij. Elk jaar hebben we dus tussen de 5-10 veulens. De hengstenkeuze maken we op gevoel, maar we kiezen wel vaak voor bewezen hengsten. Van deze hengsten heb je de wedstrijdmentaliteit en de goede en zwakke punten al kunnen zien. We proberen dan de zwakkere punten van de merrie te compenseren met de sterkere punten van de hengst."
Wat is het leukste/beste paard die je tot nog toe hebt gehad? En waarom?
"Dat vind ik heel moeilijk. Verdi TN is wel altijd speciaal geweest. Daar heb ik zoveel medailles mee gewonnen en succes gehad op EK, WK en Olympische Spelen. Met hem ben ik ook als 4-jarige begonnen, dat is ook heel bijzonder dat je hem zelf hebt opgeleid. Maar ik heb al heel veel goede paarden gehad, ook al bij de junioren en young riders. Eigenlijk is ieder toppaard waar je een mooie prijs mee hebt gewonnen of iets bereikt hebt speciaal."
Waar traint u op in de trainingen thuis? Welke oefeningen zijn belangrijk?
"Dit verschilt per paard, maar ik probeer altijd de zwakkere punten van een paard beter te maken in de training. Goed dressuurwerk is wel belangrijk. Hierbij hou je de paarden in conditie en gehoorzaam. Af en toe, wanneer er twee weken geen concours is, doe ik wat gymnastiek-lijntjes, niet hoog, maar meer om het lichaam los en in conditie te houden. Met jongere paarden oefenen we thuis wat meer concoursgericht, wat meer lijntjes oefenen. Zo doe je voor ieder paard de juiste training."
Als laatste, heeft u nog een droom?
"Ik zou graag nog een hoop jaren meedraaien in de wereldtop. Je hebt altijd te maken met ups en downs en dan zou het mooi zijn dat je geregeld successen behaald. Proberen te pieken op wedstrijden waar meer te verdienen en te halen valt."
