De Belgen kwamen in London met verschillende klasseringen opnieuw goed voor de dag, maar finaal was het enkel Wilm Vermeir die met King Kong d'Avifauna een overwinning wist binnen te halen. Hoog tijd dus om meer te weten te komen over deze bekende onbekende Belg...
Vroeg geschorst
Wilm Vermeir was al heel jong toen hij voor het eerst op een paard zat. Niet vreemd, want zijn ouders waren zelf fervent liefhebber. "Mijn ouders reden LRV, puur voor de hobby", steekt Wilm van wal. "Ik was dan ook al 7 jaar toen ik voor het eerst geschorst werd... Mijn ouders hadden me ingeschreven voor wat wedstrijdjes binnen de LRV, maar dat mag pas vanaf 8 jaar (lacht). Een echte pony carrière heb ik niet gehad, want ik ben tot mijn 18 jaar enkel en alleen LRV-ruiter geweest. Zelfs bij de paarden heb ik tot mijn 18de nooit geen regionale of nationale wedstrijden gereden. De federatie, dat kenden wij niet. Voor mijn ouders was het een pure hobby! Toen ik 18 werd besloot ik te stoppen met school om in de paarden te beginnen. Daar waren mijn ouders niet blij mee, want ik was een goede student. En daarnaast hadden ze een eigen zaak: een tuincentrum. Maar mijn beslissing stond vast en dus begon ik op mijn 18de bij Joris De Wachter te werken. Daar heb ik vijf jaar gezeten en daarna heb ik tien jaar mijn carrière bij Luc Tilleman verder gezet."
Op eigen benen
"Toen mijn vrouw Karolien (Bongaerts) bevallen was van ons dochtertje Robin, bleek het toch wel ver voor haar om iedere keer naar stal te rijden. Heel toevallig kwam ons toen ter ore dat er dichtbij het bedrijf van haar ouders een stal te koop kwam. We besloten toch maar een kijkje te nemen en werden spontaan verliefd... Was dat toen niet gebeurd, icm ons dochtertje, dan had ik er nooit aan gedacht te stoppen bij Luc! Onze start ging gelukkig heel vlot. We hadden zelf een paar eigen paarden en ik kreeg er een paar mee van Luc. Zo kon ik mijn stal bijvoorbeeld beginnen met First Class van Eeckelghem. Ik weet het nog goed, we begonnen op 1 januari en hadden meteen 16 paarden op stal! Paarden voor het grote werk had ik niet, maar ik had wel echt hele kwaliteitsvolle 5 tot 7-jarigen op stal."
Blijven verder werken
"Ik heb altijd wel gehoopt om te kunnen doorgroeien naar vijfsterrenniveau maar als het morgen om de een of andere reden niet meer zou kunnen, dan hoop ik weer met goede jonge paarden te kunnen en mogen werken", legt Wilm uit. "Ik vind dat super mooi om te doen, ik ga met plezier op een vierjarige zitten. We fokken ook zelf paarden hé, we hebben zo'n vier tot vijf veulens per jaar. Van mijn 4 huidige toppaarden werd er 1 gefokt binnen de familie. DM Jacqmotte werd door de ouders van mijn vrouw gefokt. Jacqmotte werd tot 6 jaar door mijn vrouw haar neef, Marijn Poelmans, gereden terwijl mijn broer zich tot zijn 6de over IQ van het Steentje zijn opleiding heeft ontfermd. Het is natuurlijk een voordeel als je met je familie kunt samenwerken op deze manier, want je kent de paarden super goed. Anderzijds moet je dan ook super geduldig zijn én je moet er blijven in geloven. Vooral dat laatste is iets wat heel belangrijk is en ik denk dat dat bij veel mensen juist een probleem is. Bij je eigen paarden ga je sneller zeggen: 'Dit is niet goed en dat is niet goed. Hij moet eruit.' Maar dat moet je toch proberen te relativeren. Er is altijd eens een weekend dat tegenvalt of zelfs een half jaar dat wat minder is. Wij zijn met IQ en Jacqmotte gelukkig altijd heel rustig kunnen blijven, en we blijven dat ook. Ik heb van hen altijd gedacht dat ze een echt dikke proef zouden kunnen springen, alhoewel ik aan Jacqmotte misschien getwijfeld heb als vijfjarige, maar eens hij 6 was was die twijfel snel weg. IQ begeesterde me zelfs met mijn broer. Ik vergeet het nooit meer. Ik organiseerde zelf een Euregio in Genk en daar sprong hij zo goed dat ik hem maar meteen zelf mee naar huis heb genomen. (lacht)"
Alles voor de sport
Op de vraag of zijn paarden te koop zijn antwoord Wilm diplomatisch. "Normaal gezien niet, want u kunt zich inbeelden dat we al wat biedingen hebben gehad. Ik denk zelfs dat het een van de weinige 2 paarden zijn op dat niveau die nog nooit geprobeerd zijn geweest. Oh jawel, Jacqmotte ooit één keer als vijfjarige en IQ toen hij net zadelmak was als vierjarige. Ik zeg nooit nooit, maar dit zijn paarden waarmee ik verder kan in de sport. Ik ben op wedstrijden zoals in Londen dankzij deze paarden!"
Moeilijke aansluiting
"Ik ben er heel kort bij, maar anderzijds zit ik er nog heel ver af", aldus Wilm over zijn aansluiting met de wereldtop. "Het is niet gemakkelijk. Maar misschien heb ik mijn portie geluk ook nog niet gehad? Het zijn twee superpaarden en we zijn er nog niet, maar ik ben er wel heel dicht bij, dus ik blijf erin geloven. Kijk, een groot voordeel in België is dat we met ontzettend veel goede ruiters zijn. Dat zorgt ervoor dat we mekaar omhoog trekken en dat krikt het niveau op. Langs de andere kant is het daardoor natuurlijk ook net iets moeilijker, want als Zweed had ik misschien wel naar het EK en het Wereldkampioenschap gekund. Toch zal je mij niet van nationaliteit zien veranderen. Dat zou voor mij een beetje voelen als opgeven... Ik heb voor alles moeten vechten in de sport. Toen ik vijftien jaar was moest ik mijn best doen om 1m20 te kunnen rijden, als twintigjarige moest ik mijn uiterste best doen om 1m30 proeven te kunnen winnen. Dat heeft allemaal veel moeite gekost en dat is ook het mooie eraan! Je krijgt er zo extra waardering en voldoening van. Die eerste Wereldbekerfinale, mijn eerste EK, mijn eerste WEG, dat zijn allemaal momenten waar ik voor zal vechten. Het zal niet vanzelf gaan, maar daar zit ik niks mee in!" besluit een gemotiveerde Wilm.
